Organy kontroli skarbowej mają prawo do zbierania, gromadzenia i przetwarzania informacji na etapie przed wszczęciem postępowania kontrolnego w zgodzie z przepisami Konstytucji RP - dotyczy kontroli skarbowej.

W wyroku z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie o sygn. akt K 8/04, Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 7b ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej jest niezgodny z art. 51 ust. 2 Konstytucji RP. Trybunał stwierdził bowiem, że przepis, który stanowił m. in., że organy kontroli skarbowej mogą zbierać i przetwarzać informacje – w tym dane osobowe – w celu realizacji ustawowych zadań jest nieprecyzyjny i zawiera odesłanie zbyt ogólne oraz nie stwarza podstaw do odmowy udzielenia informacji administratorowi danych o które zwrócił się organ.

Nowelizacja ustawy o kontroli skarbowej, która weszła w życie z dniem 30 lipca 2010 r wprowadziła m. in. art. 7c, który uwzględnia wskazane w wyżej przytoczonym wyroku warunki konstytucyjności. Przepis ten stanowi, że organy kontroli skarbowej „mogą zbierać i wykorzystywać informacje, w tym dane osobowe, od osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, o zdarzeniach mających bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą”. Zakres informacji, które organy mogą zbierać i wykorzystywać, został jednocześnie powiązany z ich ustawowymi zadaniami, tj. z:

1. kontrolą rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych;

2. ujawnianiem i kontrolą niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej;

3. kontrolą źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.

W celu uzyskania informacji, organ kontroli skarbowej musi wydać postanowienie, w którym uzasadni zgłaszane żądanie faktycznie i prawnie oraz wskaże termin i formę ich przekazania. Przepisy nie przewidują jednak automatycznego przekazywania informacji przez organ, który nimi dysponuje. Podmiot, który otrzymał postanowienie organu kontroli skarbowej ma prawo wniesienia zażalenia do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w celu weryfikacji przez ten organ zasadności zgłoszonego żądania. Przyjęcie formy postanowienia, skutkuje również możliwością wniesienia skargi na rozstrzygnięcie GIKS i poddaniem treści rozstrzygnięcia kontroli sądowo-administracyjnej.