Nowa dyrektywa wspólnotowa zmieniająca Dyrektywę 112 - zmiany w zakresie fakturowania cz. V - dotyczy VAT.

Stosowanie faktur elektronicznych, które zostały zrównane w ważności z fakturami papierowymi, uzależnione będzie od akceptacji ich odbiorcy. Każda faktura, tak papierowa jak i elektroniczna, musi zapewniać „autentyczność pochodzenia” (pewność co do tożsamości dostawcy lub usługodawcy albo wystawcy faktury), „integralność treści” (zapewnienie, że w fakturze nie zmieniono wymaganych dyrektywą danych) oraz „czytelność treści”. Wszystkie te wymogi muszą być spełnione od momentu wystawienia do końca okresu przechowywania faktury; każdy podatnik sam określa sposób ich zachowania. Nowa dyrektywa nie określa bezpośrednio tego sposobu, zostawiając to uznaniu podatnika. Podaje natomiast trzy przykłady takiego działania:

1. dowolne kontrole biznesowe ustalające wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług (tzn. zapis zdarzeń, przebiegu operacji),

2. zaawansowany podpis elektroniczny,

3. elektroniczna wymiana danych (EDI).

Państwa członkowskie mogą fakultatywnie, określić szczególne warunki dla faktur elektronicznych wystawianych w odniesieniu do towarów dostarczanych lub usług świadczonych na ich terytorium - pod warunkiem, że z państwem, wobec którego te warunki będą miały zastosowanie, nie mają żadnych porozumień dotyczących współpracy administracyjnej i odzyskiwania wierzytelności w sprawach podatkowych. Kilka faktur elektronicznych zawierających wspólnie te same dane – w zakresie, w jaki są wspólne mogą być podane tylko raz.
Państwa członkowskie, po konsultacji z Komitetem VAT, będą mogły dla wszystkich transakcji:

1. gdy kwota faktury jest wyższa niż 100 EUR, ale nie wyższa niż 400 EUR lub równowartość tych kwot w walucie krajowej;

2. gdy praktyki handlowe lub administracyjne stosowane w danym sektorze działalności gospodarczej lub techniczne warunki wystawiania faktur szczególnie utrudniają spełnienie wszystkich wymogów, o których mowa w art. 226 lub 230 znowelizowanej Dyrektywy 112

- żądać wystawienia faktury zawierającej wyłącznie dane wymagane w fakturze uproszczonej. Uproszczenia tego nie będzie jednak można stosować w sytuacji:

- gdy istnieje wymóg wystawienia faktur na mocy art. 220 ust. 1 pkt 2 i 3 lub

- gdy podlegającą opodatkowaniu dostawę towarów lub świadczenie usług wykonuje podatnik niemający siedziby w państwie członkowskim, w którym należny jest VAT, lub podatnik, którego przedsiębiorstwo w tym państwie członkowskim nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług w rozumieniu art. 192a, a osobą zobowiązaną do zapłaty VAT jest osoba, której dostarczane są towary lub na rzecz której świadczone są usługi.

Wprowadzony zostanie wymóg prowadzenia ewidencji towarów wysyłanych przez podatnika do innego kraju członkowskiego w celu ich wyceny. Ewidencja ta będzie musiała być prowadzona wystarczająco szczegółowo, by umożliwić identyfikację tych towarów.

Do celów kontrolnych, jeżeli chodzi o faktury dotyczące dostaw towarów lub świadczenia usług dokonanych na ich terytorium oraz faktur otrzymanych przez podatników mających siedzibę na ich terytorium, państwa członkowskie będą mogły wymagać tłumaczenia faktur na swoje języki urzędowe. Państwa członkowskie nie mogą jednak nałożyć ogólnego obowiązku tłumaczenia faktur.

Do celów kontrolnych, w przypadku gdy podatnik przechowuje – za pomocą środków elektronicznych gwarantujących dostęp w trybie on-line do stosownych danych – faktury, które wystawia lub otrzymuje, właściwym organom państwa członkowskiego, w którym podatnik ma siedzibę oraz jeżeli VAT jest należny w innym państwie członkowskim, właściwym organom tego państwa członkowskiego przysługuje prawo dostępu do tych faktur, do ich pobierania i wykorzystywania.

Niniejszym tekstem kończymy cykl publikacji dotyczących nowelizacji Dyrektywy 112 w zakresie fakturowania. Weszła ona w życie w dniu 11 sierpnia 2010 r.; jej implementacja powinna nastąpić do dnia 1 stycznia 2013 r.