Państwa członkowskie będą mogły, jak do tej pory, zobowiązać podatników do wystawiania faktur za dostawy towarów i świadczenie usług inne niż wymienione w art. 220 ust. 1 Dyrektywy. W stosunku jednak do usług zwolnionych na podstawie art. 135 ust. 1 lit. a)-g) (tzn. usług finansowych i ubezpieczeniowych) tylko w zakresie, w jakim są one wykonywane przez podatników mających (upraszczając) siedzibę na ich terytorium.
Dyrektywa wprowadza obowiązkowy termin wystawienia faktury w stosunku do dostaw określonych w art. 138 (WDT) i usług określonych w art. 196 (z tytułu których obowiązany do zapłaty podatku jest usługobiorca). Będzie to 15 dzień miesiąca następującego po miesiącu powstania obowiązku podatkowego. W stosunku do pozostałych czynności państwa członkowskie wciąż mają swobodę ustalania terminów.
Zaostrzono warunki wystawiania faktur zbiorczych. Będą one mogły obejmować tylko czynności wykonane w tym samym miesiącu kalendarzowym. Wystawianie faktur zbiorczych za dłuższe okresy będzie już uzależnione od poszczególnych ustawodawstw krajowych.
Uproszczono zasady wystawiania faktur przez nabywcę lub usługobiorcę; zdjęto obowiązek ustalenia przez państwa członkowskie wspólnych porozumień i procedur w stosunku do takich faktur. Nie będzie można również wprowadzać dodatkowych warunków dla ich wystawienia. Państwa członkowskie będą mogły jedynie wymagać, aby takie faktury były wystawiane w imieniu i na rzecz podatnika.
Zmieni się zakres danych umieszczanych na fakturach; zostaną dodane 3 nowe wymogi (art. 226 pkt 7a, 10a, 11a), 3 zaś zostaną zmodyfikowane (art. 226 pkt 11, 13, 14). I tak w odniesieniu do poszczególnych przepisów:
- (7a) w przypadku gdy podatek VAT staje się wymagalny w momencie otrzymania zapłaty zgodnie z art. 66 lit. b), a prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek podlegający odliczeniu staje się wymagalny – wyrazy »metoda kasowa«;
- (10a) w przypadku, gdy zamiast dostawcy lub usługodawcy fakturę wystawia nabywca lub usługobiorca – wyraz »samofakturowanie«;
- (11) w przypadku zwolnienia – odesłanie do mającego zastosowanie przepisu niniejszej dyrektywy lub do odpowiedniego przepisu krajowego lub każde inne odesłanie wskazujące na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług są korzysta ze zwolnienia;
- (11a) w przypadku gdy nabywca lub usługobiorca są zobowiązani do zapłaty VAT – wyrazy »odwrotne obciążenie«;
- (13) w przypadku stosowania procedury marży dla biur podróży – wyrazy »procedura marży dla biur podróży«;
- (14) w przypadku stosowania jednej z procedur szczególnych mających zastosowanie do towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków – odpowiednio, wyrazy »procedura marży – towary używane«; »procedura marży – dzieła sztuki« lub »procedura marży – przedmioty kolekcjonerskie i antyki«.
Zgodnie z nowym art. 226a Dyrektywy, podatnicy niemający siedziby w państwie członkowskim, w którym podatek jest należny, lub podatnicy, których przedsiębiorstwo w tym państwie członkowskim nie uczestniczy w transakcji dostawy towarów lub świadczenia usług w rozumieniu art. 192a, i realizujący dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, którzy są zobowiązani do zapłaty podatku VAT będą mogli pominąć dane, o których mowa w art. 226 pkt (8), (9) i (10), i zamiast tego – odnosząc się do ilości lub zakresu dostarczonych towarów lub wykonanych usług oraz do ich rodzaju – podać podstawę opodatkowania tych towarów lub usług.
Nowy art. 226b Dyrektywy określa wymogi formalne faktury uproszczonej. Będzie ona musiała zawierać co najmniej informacje w postaci:
1. daty wystawienia faktury;
2. danych identyfikacyjnych podatnika dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługi;
3. danych określających rodzaj dostarczonych towarów lub wykonanych usług;
4. należnego podatku VAT lub danych potrzebnych do jego obliczenia;
5. w przypadku gdy wystawiona faktura jest dokumentem lub notą uznaną za fakturę na mocy art. 219, wyraźnego i jednoznacznego odniesienia do tej faktury pierwotnej oraz konkretnych danych, które ulegają zmianie.
Państwa członkowskie mogą żadąć umieszczania na fakturze również innych danych, jednakże nie mogą być to dane inne niż dane, o których mowa w art. 226, 227 i 230 Dyrektywy. W związku z wprowadzeniem faktur uproszczonych uchyleniu ulegnie art. 228, dopuszczający pomijanie niektórych danych na tych dokumentach w określonych przypadkach.
W następnym wydaniu Serwisu omówimy zagadnienie faktur elektronicznych.
Dyrektywa wejdzie w życie dnia 11 sierpnia 2010 r. Jej implementacja powinna nastąpić do dnia 1 stycznia 2013 r.
