Aktualne promocje
Najczęściej pobierane


Tworzenie stron www
2011-11-14

Koniec sporu o treść art. 19 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług? - dotyczy VAT

Od końca lat dziewięćdziesiątych trwa dość dziwny spór na temat treści normy prawnej wynikającej z art. 19 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Przypomnę, że przepis ten określa jeden z wielu szczególnych momentów powstania obowiązku podatku, który dla niektórych usług (budowlanych, transportowych, spedycyjnych itp.) powstaje
„z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dni po wykonaniu usługi”. Przez wiele lat lansowano pogląd, że są tu maksymalnie tylko trzy nowe zdarzenia rodzące ten obowiązek;

- otrzymanie całości zapłaty po wykonaniu usługi lecz przed 30 dniem od dnia wykonania usługi, albo,
- otrzymanie części zapłaty po wykonaniu usługi lecz przed 30 dniem od dnia wykonania usługi, lub
- 30 dzień od dnia wykonania usługi.

Żadnych odstępstw; jeśli nie miały miejsce dwa pierwsze zdarzenia, to tylko w 30 dniu powstaje obowiązek podatkowy, bo to ponoć wynika z treści zapisu, który jest (jakoby) przepisem szczególnym, czyli mającym pierwszeństwo przed zasadą ogólną wynikającą z art. 19 ust. 4 tej ustawy. A tam jest słynna zasada „faktury dnia siódmego”: czyli gdy czynność jest dokumentowana fakturą, to obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej wystawienia, nie później jednak niż 7 dnia po wykonaniu czynności.

Sądzę, że większość podatników uwierzyła w ten pogląd, zwłaszcza że lekturę przepisów ustawy zastąpiła już od dawna „czytanki” na temat tego podatku, gdzie powtarzany jest on jak prawda objawiona. A wynika on tylko z braku przeczytania obowiązujących przepisów. „Zasada faktury dnia siódmego” nie jest jakąkolwiek zasadą ogólną: wręcz odwrotnie – jest taką samą zasadą szczególną jak ów nieszczęsny, choć napisany w najlepszej wierze art. 19 ust. 13 pkt 2 tej ustawy: wystarczy przeczytać ust. 1 tego artykułu – obowiązek podatkowy powstaje jako zasada ogólna z dniem wykonania czynności, a reszta, czyli ust. 2-21 art. 19, są zasadami szczególnymi. Są to również zasady całkowicie równorzędne, które należy stosować bezpośrednio w każdym przypadku, co oznacza, że w przypadku świadczenia usług wymienionych w ust. 13
pkt 2 tego artykułu na rzecz podatnika mającego miejsce siedziby na terytorium kraju obowiązek podatkowy powstaje na zasadzie pierwszeństwa zdarzeń, czyli w chwili gdy nastąpi:

1. otrzymanie zapłaty (całości lub części), przed lub po wykonaniu czynności, lecz przed wystawieniem faktury z tytułu jej wykonania,
2. wystawienie faktury z tytułu wykonania całości lub części usług okresie od dnia wykonania czynności (częściowego wykonania) do dnia 30 po jej wykonaniu (częściowym wykonaniu),
3. 30 dnia od dnia wykonania czynności, jeśli nie miały miejsca zdarzenia określone w pkt 1-3.

Jest rzeczą dość oczywistą, że dwie zasady szczególne mające tego samego adresata, czyli przepisy ust. 4 i ust. 3
pkt. 2 należy zastosować łącznie, bo mają w istotnej części ten sam zakres przedmiotowy. Drogę wykładni można więc ustalić treść Obowiązującej tu normy prawnej.

Jedynym spornym problemem jest termin, w którym może być wystawiona faktura z tytułu tej czynności: czy musi to nastąpić w ciągu 7 dni, czy podatnik może ją wystawić później, skoro w przypadku tych usług ostatecznym terminem powstania obowiązku podatkowego nie jest siódmy, lecz 30 dzień po wykonaniu usługi. Jest to przepis dalej idący, który uprzywilejowuje te usługi z racjonalnych zresztą powodów (obieg dokumentów rozliczeniowych, długi okres konieczny dla stwierdzenia wykonania usługi), co uzasadnia drugi z powyższych poglądów. Wątpliwości może budzić również problem, czy fakturę wystawioną przed 30 dniem od dnia wykonania usługi trzeba zaewidencjonować i zadeklarować już w dniu jej wystawienia, czy można zrobić to dopiero na 30 dzień od dnia wykonania usługi? Chyba oba przykłady są równorzędne, choć tu może obiektywnie powstać już spór.

Istotne jest również to, że kierując się prowspólnotową wykładnią tego przepisu, a przede wszystkim art. 66 dyrektywy 2006/112/WE, należy uznać, że jedynymi zdarzeniami które w drodze odstąpienia od zasady ogólnej (art. 63), które mogą rodzić obowiązek podatkowy, są wyłącznie: wystawienie faktury lub zapłata gdy następuje ona po wykonaniu czynności. Oznacza to, że dokonując wykładni wszystkich szczególnych przypadków powstania obowiązku podatkowego w stosunku do tych usług należy uznać za istotne tylko te zdarzenia, natomiast inne – jako wykraczająca poza wzorzec wspólnotowy – powinny być pominięte. Dotyczy to zwłaszcza owego 30 dnia, który tak naprawdę nie powinien znaleźć się nowej ustawie.


Prof. dr hab. Witold Modzelewski
Doradca Podatkowy ISP Modzelewski

Dane kontaktowe do firmy Signform.pl
Adres:
www.signform.pl Sp. z o.o.
ul. Gibalskiego 21
01-190 Warszawa
Telefony:
+48 (22) 257-81-51 - Sekretariat
+48 (22) 257-81-52 - Fax
+48 (22) 257-81-44 - Dział Handlowy
+48 (22) 257-81-40 - Dział Pomocy Techniczno - Formularzowej
+48 608 43 63 83
Pozostałe dane:
NIP: 526-24-68-304
Regon: 016391241
biuro@signform.pl
Dane konta bankowego:
Konto bankowe: 94 1090 1883 0000 0001 0149 4536
Bank Zachodni WBK S.A.
9 Oddział w Warszawie
© www.iform.pl   Regulamin serwisu